نژادپرستی ریشه بحران آب در پایتخت می سی سی پی است



جکسون، خانم (AP) – کری ووتن تقریباً هفت هفته را صرف شکار آب آشامیدنی سالم برای خود، دو فرزند و سه سگش کرد، پس از اینکه هر روز به عنوان مدیر تاکو بل مشغول به کار بود. اعلامیه تیت ریوز مبنی بر پاکی دوباره آب در پایتخت می سی سی پی به عنوان یک خبر خوش آمد.

اما بحران در شهر جکسون تمام نشده است، حتی اگر توصیه آب جوش آن در روز پنجشنبه لغو شود. در حالی که ایالت قصد دارد شنبه شب توزیع آب بطری رایگان در سایت‌های اطراف شهر را متوقف کند، شهر گفت که فشار آب هنوز به طور کامل احیا نشده است و مقامات بهداشتی ایالتی گفتند سرب در برخی از لوله‌ها آنقدر نگران‌کننده است که زنان باردار و کودکان خردسال هنوز باید از آب بطری استفاده کنید.

«آبی که از سینک آشپزخانه من بیرون می‌آید بوی فاضلاب تازه می‌دهد… به محض اینکه آن را روشن می‌کنید، درست به صورت شما می‌خورد. ووتن در اوایل این ماه گفت این وحشتناک است. “من سعی کردم به یکی از سگ هایم آب بدهم، اما وقتی او آن را بو کرد، حتی به آن دست هم نمی رساند. او از آن دور می شود.»

ووتن روز جمعه گفت که مایعی که در سینک آشپزخانه او جاری می شود هنوز بوی فاضلاب می دهد، اما نه به بدی قبل، و او خوشحال است که مجبور نیست هر روز قبل از تمام شدن منابع آب بطری شده آنها به سایت های توزیع بدود.

ساکنان دیگر روز جمعه به آسوشیتدپرس گفتند که رنگ آب آنها به حدی است که نمی‌توان روی آن حساب کرد، بنابراین اکنون باید به توزیع آب توسط موسسات خیریه جامعه متکی باشند یا خودشان دوباره آب بخرند، که این امر باعث توهین به آسیب می‌شود.

جکسون قبلاً به مدت یک ماه تحت اخطار اداره بهداشت ایالتی برای آب جوشانده بود که باران سیل آسا در ماه اوت بارید و رودخانه مروارید را سیل کرد و سیستم تصفیه را تحت تأثیر قرار داد. فشار آب به طور ناگهانی کاهش یافت و برای روزها شیر آب را خالی کرد.

چگونه این اتفاق افتاد؟ ساکنان، سیاستمداران، کارشناسان و فعالان می گویند نژادپرستی سیستماتیک علت اصلی آن است.

جمعیت جکسون از سال 1980 کاهش یافته است، یک دهه پس از شروع ادغام مدارس شهر. بسیاری از خانواده های سفیدپوست به حومه شهر رفتند و درآمد کمتری برای حفظ زیرساخت ها باقی گذاشتند. سپس سیاه‌پوستان طبقه متوسط ​​برای فرار از زوال شهری و افزایش جرم و جنایت به خانه رفتند. هزینه های ایالتی و فدرال هرگز تفاوت را ایجاد نکردند.

مارکوس هندریکس گفت: میراث منطقه بندی نژادی، تفکیک، خط قرمز قانونی در نهایت منجر به انزوا، جداسازی و جداسازی اقلیت های نژادی در جوامع (با) کاهش پایه های مالیاتی شده است که پیامدهایی برای محیط ساخته شده از جمله زیرساخت ها داشته است. دانشیار مطالعات شهری و برنامه ریزی در دانشگاه مریلند.

کارشناسان زیرساخت‌های آب و عدالت زیست‌محیطی به آسوشیتدپرس گفتند، شهرهای دیگر در سراسر ایالات متحده ممکن است با چالش‌های مشابهی با سیستم‌های آب قدیمی مواجه شوند که برای مقابله با سیل‌های شدیدتر و مکرر ناشی از تغییرات آب و هوایی مجهز نیستند.

و وقتی صحبت از کمبود آب و آلودگی می شود، آنها می گویند که جوامع رنگین پوست طبقه کارگر آسیب پذیرترین هستند. جمعیت جکسون بیش از 80 درصد سیاه پوستان و سطح فقر 24.5 درصد است، طبق آمار اداره سرشماری ایالات متحده. اکثریت-بلک فلینت، میشیگان، از سال 2014 در تلاش برای حذف سرب از آب خود بوده است. سایر مناطقی که جمعیت فقیر یا غیرسفیدپوست بزرگ فاقد آب آشامیدنی سالم و قابل اطمینان هستند شامل شهرهای بزرگی مانند بالتیمور و هونولولو و همچنین شهرداری های کوچکتر مانند لاس وگاس، نیومکزیکو است. و بنتون هاربر، میشیگان.

هدر مک‌تیر تونی قبل از اینکه از سال 2014 تا 2017 به‌عنوان مدیر منطقه جنوب شرقی آژانس حفاظت از محیط‌زیست خدمت کند، به عنوان شهردار گرین‌ویل، می‌سی‌سی‌پی، برای تمیز کردن آب لوله‌کشی تغییر رنگ‌داده کار کرد. اکنون او برای صندوق دفاع از محیط‌زیست در سراسر کشور روی مسائل مربوط به عدالت زیست محیطی کار می‌کند. او گفت که بسیاری از جوامع اکثریت اقلیت دسترسی مداوم به آب تمیز ندارند.

تونی گفت: «هر جامعه‌ای که از کمبود تعمیر و نگهداری زیرساخت رنج می‌برد، با مشکل مشابهی دست و پنجه نرم می‌کند، شاید در مقیاسی متفاوت». اما در سراسر کشور، با …. جوامع فقیر که اغلب سیاه‌پوست، قهوه‌ای، بومی و در خط مقدم بحران آب‌وهوایی هستند، می‌بینیم که همین اتفاق بارها و بارها رخ می‌دهد.»

هندریکس و تونی نژادپرستی سیستماتیک را عامل عدم سرمایه گذاری دولت در جوامع رنگین پوست می دانند. میزی براون مشکلات جکسون را “محصول نژادپرستی محیطی” می نامد.

براون، دانشجوی 20 ساله در دانشگاه ایالتی جکسون که در این شهر به دنیا آمده و بزرگ شده است، گفت: «فکر نمی‌کنم ما متوجه باشیم که نژادپرستی چقدر در همه ساختارها و سیستم‌های ما، از جمله زیرساخت‌ها ریشه‌دار است.

براون یکی از اعضای تیم حمایت از بحران آب دانشجویان می سی سی پی است، گروهی متشکل از 30 دانش آموز که آب را به ساکنان معلول، مسن یا فاقد وسیله نقلیه می رسانند. این همان چیزی است که آرامش در جکسون به نظر می‌رسد – افرادی که بیشترین تأثیر را داشته‌اند هر کاری که می‌توانند برای کمک به یکدیگر انجام می‌دهند. اما اقلام محدود روزانه کافی نبوده و مردم را مجبور به خرید آب از فروشگاه ها کرده است.

دو کیس ووتن و نزدیک به 500 نفر دیگر که یک روز در سایتی در جنوب جکسون جمع آوری کردند، کمتر از 9 گالن (30 لیتر) داشتند. این کمتر از 3 درصد از تقریباً 300 گالن (1136 لیتر) است که طبق گفته سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا، یک خانواده متوسط ​​آمریکایی هر روز از آن استفاده می کند.

بهبودهای مورد نیاز در دو تصفیه خانه شهر شامل تعویض پمپ های ناکارآمد، فیلترهای نشتی، غشاهای معیوب و لوله های خورده شده است. حذف لجن انباشته شده و استخدام کارکنان واجد شرایط کافی برای مدیریت صحیح سیستم. شهردار چوکوه آنتار لومومبا، یک دموکرات، ضمن درخواست کمک ایالتی و فدرال، درخواست صبر کرده و گفته است که چنین اصلاحاتی ممکن است میلیاردها دلار هزینه داشته باشد که شهر ندارد.

مایکل ریگان، مدیر سازمان حفاظت محیط زیست، هنگام بازدید از جکسون گفت که می‌خواهد شهر سهم منصفانه‌ای از پول فدرال را به ایالت برساند.

ریوز، یک جمهوری خواه، نگفته است که می سی سی پی چقدر باید برای حل این مشکل هزینه کند. قانونگذار 400 میلیون دلار از کمک های مالی فدرال را برای ارتقای زیرساخت های آب در سراسر ایالت اختصاص داده است، اما مشخص نیست که جکسون چقدر دریافت خواهد کرد زیرا شهرها همچنان برای دریافت پول درخواست می کنند. ریوز روز پنجشنبه گفت: «ما نمی‌توانیم کاملاً پیش‌بینی کنیم که چه چیزی ممکن است با چنین سیستم شکسته‌ای در آینده پیش بیاید.

بدون منابع مالی قابل اعتماد، بسیاری از ساکنان جکسون انتظار ندارند به این زودی شاهد آب آشامیدنی مداوم باشند.

کارلا مک‌کالو، 46 ساله، یک زن سیاه‌پوست و بومی جکسون است که یک موسسه خیریه را اداره می‌کند که به سازماندهی سایت توزیع که ووتن آب خود را از آنجا می‌گرفت، کمک کرد. او به آسوشیتدپرس گفت که ساکنان شهر در تمام زندگی خود سطحی از کمبود آب را تجربه کرده اند.

مک کالو گفت: می خواهم امیدوار و خوش بین باشم. «در طول عمرم، ممکن است نبینم که زیرساخت‌ها درست شده و به نقطه‌ای بازگردانده شده است که مشکل آب وجود ندارد. اما امید من این است که پسرم و فرزندانش مجبور نباشند با این موضوع کنار بیایند.»

___

امیلی واگستر پتوس در این گزارش مشارکت داشت. درو کاستلی را در توییتر دنبال کنید: @drewcostley.

___

بخش سلامت و علم آسوشیتدپرس از بخش آموزش علوم موسسه پزشکی هاوارد هیوز حمایت می‌شود. AP تنها مسئول تمام محتوا است